Patriotyczne śpiewanie

12 listopada 2015 r.

„Nie znam epoki bardziej udatnej , bardziej silnej pod względem twórczości poezji żołnierskiej, jak nasz okres legionowy.
Dotąd żołnierz w wojsku polskim, gdy Legiony już minęły, śpiewa nasze pieśni, śpiewa to, co grało w naszych duszach...
Ta pieśń żyje, jako rzecz żywa i trwała."
J. Piłsudski - „O wartości żołnierza Legionów

Tymi słowami zwracał się do swoich żołnierzy Komendant w 1923 roku podczas odczytu na II Zjeździe Legionowym we Lwowie. Dziękując za wspólnie wywalczoną niepodległość dla Ojczyzny, uwydatnił przy tym rolę formacji legionowej, mającej znaczenie militarne i będącej zarazem sprawcą rozwoju twórczości literackiej. Miał przy tym nadzieję, że wywalczona Polsce po 123 latach zaborów wolność przyniesie kolejnym pokoleniom spokój, stabilizację i godne warunki ogólnego rozwoju.

23 kwietnia 1937 roku Sejm Polski ustanowił Święto Niepodległości przypadające na dzień 11 listopada, będące pamiątką zakończenia działań wojennych i przypominające postać Marszałka Józefa Piłsudskiego. Obecnie w całym kraju odbywają się uroczystości z udziałem najwyższych władz. Towarzyszą temu parady wojskowe przyciągające tłumy widzów, marsze niepodległościowe społeczeństwa a także liczne koncerty muzyczne.

W naszym Domu z tej okazji gościliśmy Prezesa Towarzystwa Przyjaciół Radzymina pana Jana Wnuka oraz panią Annę Grzegorek aby wspólnie uczcić Święto Niepodległości, śpiewając znane i popularne piosenki legionowe. Prezes Towarzystwa w ciekawy sposób przedstawił Mieszkańcom genezę powstania tego święta i jego koleje losu na przestrzeni kilku dziesięcioleci.

Pani Anna zachęcając do śpiewania piosenek prezentowała ich historię powstania, opowiadała dowcipy wojskowe i anegdoty o barwnych postaciach tamtych czasów, z których śmiała się cała Polska. Korzystając ze śpiewników patriotycznych wydanych kilka lat temu przez Towarzystwo Przyjaciół Radzymina i wydrukowanymi na potrzeby Mieszkańców tekstami wspólnie śpiewaliśmy „Marsz Pierwszej Brygady", którą Piłsudski określił, jako „najdumniejszą pieśń, jaką kiedykolwiek Polska stworzyła". Intonując pieśń „O mój rozmarynie" mieliśmy przed oczami ułana, dziewczynę i gałązkę rozwijającego się rozmarynu obecnego niegdyś w wiejskich ogródkach a który obecnie można kupić w każdym sklepie spożywczym. Przed naszymi oczami przesuwały się obrazy ilustrujące zwykłe, codzienne życie żołnierskie: maszerującą „Pierwszą Kadrową", dziewczynę z białą różą czekającą na swojego Jasieńka czy ułanów, w których kochały się panienki, mężatki, Żydówki i umierająca babcia.

„Patriotyczne śpiewanie" choć tak współczesne z nazwy znalazło wielu zwolenników wśród Mieszkańców i pracowników im towarzyszących. Uczestnicy mogli przypomnieć sobie przecież dobrze niegdyś znane teksty piosenek , które śpiewało się w domach, pomimo historycznych zawirowań. Wiele radości dostarczyły anegdoty o wybrykach oficerskich, romansach
i nieszczęśliwych miłościach kończących się zwykle topieniem smutku w szkle lub na pojedynkach. W dowód wdzięczności nasi goście zostali obdarowani pracami wykonanymi przez Mieszkańców
w pracowni terapii zajęciowej .

Pragniemy serdecznie podziękować zaproszonym gościom - panu Janowi Wnukowi i pani Annie Grzegorek za ciekawy, nasycony bogatą treścią program patriotyczny, którego mogliśmy być częścią. Żywimy tym samym nadzieję, że już wkrótce znów się spotkamy by wspólnie świętować kolejne rocznice, wspominać dawne dzieje i cieszyć się trwającą chwilą.

Tekst: A. Przybysz

Galeria:

Joomla templates by Joomlashine